Conversatie

Waarom mijn conversaties toch

steeds weer mooier zijn in ‘t hoofd dan in ‘t echt.

Ik vind dat frustrerend.

Dus heb ik besloten om ze vanaf nu te noteren

om ze vervolgens vanbuiten te leren.

Railcatering en wat liefde

Ik - ( Ik stap op in Brussel-Noord zet me, en traan)

Overzittende – Je weent.

Ik - Hm, soms word ik er vrolijk van

Vandaag niet.

Ik ween af-en-toe ook om het leven.

Droevig hé?

Overzittende – Ik zou je wel op koffie willen trakteren.

Maar koffiekarretjes zijn er niet meer.

Ik – nee, ik hunker meer naar wat sigaret

Overzittende – (Glimlacht)

Ik - Je bent een mens waar ik van zou kunnen houden ..

(We komen toe in Brussel-Zuid. Ik stap uit.)

_______________________________________

Ik dwaalde vandaag rond in een kerktuin. Zo geruisloos mogelijk sluip ik over de aangelegde paden. Tot ik plots een ornitholoog opmerk, die verdiept in een boek op een kerkbankje is neergeploft “Het poëtische leven van de biodiversiteit DEEL 3, Kolibries”

Ik – Kolibries doen mij soms wat denken aan iconen.

Ornitholoog – Of fonkelende edelstenen in een zonnige etalage.

Hun kleurenspel wordt veroorzaakt door microscopisch kleine, met lucht gevulde plaatjes in de veren die zonlicht breken als een prisma.

Ik – ‘Zucht’ Was ik maar zo, azuurblauw en vogel

Ornitholoog – Ik stel me voor, Duits ornitholoog. Mag ik je de hand schudden of begroet ik je enkel met kolibrie-verhalen?

Ik – Kolibries ontstonden in de wouden van Brazilië

Ornitholoog – Ze leven succesvol op het randje dat mogelijk is voor gewervelde dieren.

Ik – Ik weet niets meer ..

Ornitholoog – Boisseaua Jardini (witstaarthoornkolibrie)                            Ocreatus Underwoodii (vlagstaartpluimbroekje)

Ik – Hm, ..

Ah, ik weet nog wat!

De kolibrie, in het Spaans Colabrie (Glanzend oppervlak). De vogel is genoemd naar het heldere groen aan de onderkant van de kop.

Ornitholoog – Fruit de la passion, doet me er ook een beetje aan denken.

De zon dwarrelt als ‘n mango onder. Hij en ik raken uitverteld. Ik leen zijn “Poëtische biodiversiteit DEEL 3” boek en verlaat het bankje met aangelegd pad.

wachte n

Wat wachten leuk maakt?

-
-
-
-

- de verveling ..

301 en wat vlees, het tellen van mooie blikken, die langzaam wazig worden
Ik knip geluidloos met mijn vingers
Vergeet even werkelijkheid
Ademen
“Praten is voor freaks”
Prullen aan je oorlel
Glimlachen naar iemand die je denkt te kennen
Een sprookje die je bedenkt met bloederig einde
shit, wat doe ‘k hier!
doelloos zoeken in je handtas
ingebeeld je lippen roodstiften

. .

Ik waag me aan dicht.

1) Naamloos
Man met lange jas aan voegt zichzelf toe aan
een massa storm tegen het afschaffen van de mensheid.
Ook man met vlag en stok,
hij ziet zichzelf niet, maar is vast en zeker chaoot.
De oproer, ze zijn de vanzelfsprekendheid hier
ze bevinden zich rondom, beschermen de rest tegen uitroeiend geweld.
En al mens hoort een vaag silhouet van een slogan.
dat neuriënd, wacht ieder op de globalisering van tekst en taal landschap.
De intellectueel wandelt zacht pratend mee met de massa,
hij wekt wat glimlach op met de aanblik van de jonge enthousiasteling.

Ik als gezin ineen, wandel voor de toekomst van dat kind.
Tot slot neem ik ook wat gepriester waar.

——————————————————-

(2) Weer Naamloos
Slurpend aan een sinaasappelsap
Hij merkt niets, niet dat ik schilder,
niet dat ik hem lees,
Ik word een onbevredigd monster

Het sap gaat als zijn jassencollectie op in zijn gelaat
Het is voor hem als de dag dat hij mocht gaan kermissen

Dol draaiend op allerlei pret machines
Pret als ziekte
en soms zonder dat,
we wuiven je toe terwijl ziekheid onbewust de overhand neemt

Het sinaas tolt nu,
Je ligt er als een gevoelloze vingertop
het geluid van dat verscheurende slurpen

ook dat verstomt stilaan

De fructose verstuift van het lichaam
en soms is het dan ook gewoon gedaan.

-Koffietoevoegsel.

(bedenk nu wat er zojuist door je hoofd schoot..)

nacht shop, met veel neonlichten

Nachtwinkel

Ze trad binnen alsof ze nog nooit eerder koude gevoeld had, ze was mooi bleek. Ze gaf niets mysterieus maar ze trachtte wel met die gratie binnen te treden. Ze brak, althans dat dacht ik misschien was ze al gebroken misschien was ze al een hele poos gebroken. Het was enkel te merken aan de zachte traan die je in haar ogen kon bemerken. Ze wou het verbergen ze wou haar geheel met al haar scherven verbergen maar niets was moeilijker.

Alsof ik had gehoopt dat ze me zoet zou kussen en verdwijnen deed ze een onelegante zwaai naar de deuropening en verdween, zonder zoen zonder dag. Ik heb lang gehoopt dat ze nog eens zou passeren zo middenin de nacht om sigaretten te kopen. Telkens als een dame of zelfs een meisje passeert dan denk ik aan het schervenmeisje. Want ze passeren hier niet vaak, dames, alsof ze schrik hebben. Alsof duisternis op de loer licht. Zij was de enige waar de angst niet voelbaar was, enkel angst voor haarzelf meer niet. Misschien is ze niet meer, gegaan onder haar eigen weemoed. Ik rook niet meer voor toen, ze keek me strak aan alsof ze wou zeggen dat ze ook niet trots was op haar roken en verdween. Sindsdien leerde ik een nieuwe emotie, als brekende lachkuiltjes. Hoewel ik nooit één ander vrouw zag met deze perfectie aan emotie. Alsof haar leven in scherven een vanzelfsprekendheid was, zo leek het wel.

Octopussen zijn slimmer dan je denkt

Octopussen zijn slimmer dan je denkt.

Woorden zijn er voor een reden
om ze te bewonderen
je hebt mooie, ook lelijke
die kunnen we vergeten
en de mooie die zijn er om te delen.

Lachkuiltje
Desillusie
Lanterfanten
Lauw
Kristalsuiker
Koffieconcert
Avondland
Ietsiepietsie
Hunkeren
Kamperfoelie
Waasland
Aquarel (Pinguïns)
Gedrocht
Frommelen
Anorak
Amnesie
Fosforesceren
erosie (eroderen)
Frustraat
Erwt
Dwaling
Appetijtelijk
Essence
Druisen
Antilope
Elastiekje
Bloesem
Dobber
Blootje
Blauwsel
à l’improviste
Octopussen

Hebt u wel eens aan uw neus gedacht?
Zo ja, wanneer? Hoe voelde dat?

Ik ga u denk ik, in de komende ‘blog tijden’ af-en-toe bepleisteren met wat zin(s). Ik noem het gelijk drop, omdat een alleenstaande zin iets wegheeft van een lekker snoepje. Ik lust wel geen drop, ik lust geen snoep. Misschien af-en-toe wat chocolade met lolly.

ter ere van de blog!

Ik denk dat octopussen best een ander woord had kunnen zijn.
Misschien walvis of digitaal fototoestel. Alhoewel octopussen ontzettend mooi bedacht is of is het ontsprongen en samengebracht met alle andere
in het Etymologische woordenboek.
Dik, blauw en onversleten.
Niemand is namelijk geïnteresseerd in deze woord afleidkunde.
Of was er ooit lang geleden een belezen prins die van diepzeeduiken hield.
Zijn adellijke achternaam was octopussen.
Op een ochtend na het cornflakes met yoghurt smikkelen, tijdens het diepzeeduiken ontmoette hij de inktvis.
De inktvis was zo vereerd prins octopussen te ontmoeten,
dat hij abrupt een dialoog aanging.
“Feitelijk wondermooie prins je bewandelt mijn achterpaadtje.”
Waarop prins octopussen kort arrogant en TO-THE-POINT
“Ik heb jou ontdekt jij heet vanaf nu Octopussen!”
Zo vertrok de verwaande prins en liet de octopus achter met een mooi etymologisch verhaal.

Voor de verveling

Ik was eens verdrietig

zomaar ineens omdat ik

daar zin in had.

En wat voelde dat prettig